Сипаттама
1842 жылы Николай Гогольдің «Өлі жандар» кітабының бірінші томының жарық көруі оның замандастары арасында қызу пікірталас тудырып, қоғамды өлеңді сүйетіндер мен сыншыларға бөлді. «...Өлі жандар туралы айтқанда, Ресей туралы шексіз айтуға болады...» — П. Вяземскийдің бұл пікірі даудың негізгі көзін түсіндіріп, кітаптың орыс әдебиеті тарихындағы ерекше орнын анықтады. Бүгінде біздің алдымызда ұлттық классиканың алтын қорына лайықты түрде енген керемет шығарма тұрғанына ешкім күмәнданбайды. «Өлі жандар» мектепте оқытылады. Дегенмен, ересек адам ретінде бұл таныс беттерді қайта оқуға тұрарлық. 160 жыл бұрынғыдай, өлең оқырманды Гогольдің Ресейінің атмосферасына батырады; ол тек өткенге ғана емес, сонымен қатар еліміздің бүгіні мен болашағына да бай ойлар тудырады. Автордың сұрағы өзекті болып қала береді: «Русь, қайда асығып бара жатырсың? Жауап берші?»
